شناخت مديريت دانش به عنوان يك روح حاكم بر اعمال سازماني، براي پياده سازي آن ضروري است. در اين نوشتار كوتاه سعي مي كنيم، مديريت دانش را نه لزوماً به صورت آكادميك، بلكه بر اساس نشان دادن نتايج و راه كارهاي ملموس آن بشناسيم.
مديريت دانش نيز، چيزي نيست جز مديريت اين سرمايه از ابتدا تا انتهاي دوره حيات آن. به تعبير واضح تر، مديريت دانش، شامل خلق دانش، کسب دانش، ذخيره ساز ي دانش، انتشار و به اشتراک گذاري دانش و بالاخره به کارگيري دانش است . سازمان شما بايد به خوبي بتواند دانش مورد نياز خود را شناسايي کند، در صورت لزوم، آن را خلق کند، يا اينکه از منابع دانش خارج از سازمان کسب نمايد. دانش خلق شده يا کسب شده، بايد با نيازهاي شما تطبيق داده شده و به تعبيري، آماده شود و به صورت مناسب، ذخيره شود تا در زمان و مکان و شرايط مورد نياز، مورد استفاده قرارگيرد. در اين بين، دانش نبايد به صورت يک آب راکد، در جايي محبوس شود . دانش بايستي مانند يک چشمه جوشان در سازمان شما (در هر جايي که نياز است و در هر زمان که نياز است) جريان داشته باشد و همه کساني را که تشنه آن هستند، سيراب کند. همانطور که آب راکد، ارزش چنداني ندارد و بعد از مدتي مي گندد، دانشِ به اشتراک گذاشته نشده هم، ارزش چنداني ندارد و
سرمنشا خير و برکت زيادي نخواهد بود. در شکل زير، مدل ديناميک مديريت دانش، به طور ساده نشان داده شده است.

همانطور که در شکل بالا مشاهده مي کنيد، اين فرآ يندها، اثرات متقابلي بر يکديگر دارند. نکته قابل ذکر اين است که دانش، ممکن است که تاريخ مصرفش گذشته باشد . در چنين حالتي، لازم است که اين دانش را فراموش کرد تا دست و پاگير نباشد.
ما را در سایت فرایند های مدیریت دانش دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 115